Geleneksel üniversite eğitiminin giderek önemini yitirmeye başladığını düşünüyorum. Zira günümüzde üniversiteler bünyesinde verilen lisans ve üstü eğitimler, iş hayatı için gerekli yetenekleri kazandıramamaktadır. Bununla birlikte, hem ülkemizde özellikle de Amerika ve İngiltere gibi ülkelerde üniversite eğitimi, ciddi bir zaman ve para maliyeti ortaya çıkarmaktadır. Öte yandan, hem iş hayatı için gerekli yetenekleri kazandıracak hem de geleneksel üniversite eğitiminin çok çok azı bir oranda zaman ve para maliyeti olan online (çevrimiçi) eğitimler giderek önem kazanmakta.

Örnek olarak, Coursera’dan “Learning How to Learn” isimli MOOC eğitimini aldığım sırada tanıştığım Scott H. Young’tan bahsetmek istiyorum. Young, 4 yıllık Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (MIT) Bilgisayar Bilimleri lisans eğitimini kendi bireysel çabaları neticesinde 12 aydan daha az bir sürede tamamlıyor. Böylece, çok çok azı bir oranda zaman ve para maliyeti ile geleneksel bir MIT Bilgisayar Bilimleri mezunu ile aynı seviyeye geliyor. Ayrıca, geçenlerde okumuş olduğum bir makalede Google’ın; üniversite eğitimine eşdeğer nitelikte olan sertifikalar vermeye başlayacağını, söz konusu sertifika programlarını tamamlamanın 6 ay süreceğini ve aynı alandaki eşdeğer üniversite eğitim maliyetine oranla çok düşük bir ücreti olacağını (yaklaşık 300 USD) öğrendim. Üstelik Google; personel işe alımlarında anılan sertifika sahipleriyle, aynı alandaki eşdeğer üniversite eğitimine sahip kişiler arasında ayrım gözetmeyecekmiş. Walmart, Best Buy, Intel, Bank of America ve Hulu gibi şirketlerde Google ile benzer personel alım politikası güdeceklermiş. Bu durumu, Google Küresel İlişkilerden Sorumlu Kıdemli Başkan Yardımcısı Kent Walker Twitter’dan yaptığı açıklamada şu şekilde belirtiyor;

“Üniversite diplomaları birçok Amerikalı için ulaşılamaz durumda ve ekonomik güvenliğe sahip olmak için bir üniversite diplomasına ihtiyacınız olmamalı. Amerika’nın iyileşmesine ve yeniden inşa edilmesine yardımcı olmak için gelişmiş mesleki programlardan çevrimiçi eğitime kadar yeni, erişilebilir iş eğitimi çözümlerine ihtiyacımız var.”

Sonuç olarak, “hukuk fakültelerinin, baroların, hukuk bürolarının ve şirketlerin in-house departmanlarının iş birliği yaparak ve yeni mesleki ihtiyaçlar doğrultusunda yenilikçi dijital öğrenme yöntemlerinden yararlanan projeler geliştirirerek bireysel gelişim çabalarını desteklemeleri suretiyle” eğitim ve öğretim alanında büyük bir fark yaratılabileceği görüşünüze katılmakla birlikte, Young örneğinde olduğu gibi bu alandaki bireysel çabanın da muazzam sonuçlar ortaya çıkarabileceği kanaatindeyim. Bunun yanısıra, Walker’ın açıklaması da göz önüne alındığında bahsedilen dijital dönüşümü gerçekleştiremeyen ve iş hayatının ihtiyaçlarını sağlayamayan geleneksel üniversitelerin yakın gelecekte varoluşsal problemler yaşayacağını düşünmekteyim.